saneczkarstwo (język polski)
saneczkarstwo (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ], AS: [sãnečkarstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) sport. dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego; zob. też saneczkarstwo w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik saneczkarstwo dopełniacz saneczkarstwa celownik saneczkarstwu biernik saneczkarstwo narzędnik saneczkarstwem miejscownik saneczkarstwie wołacz saneczkarstwo - przykłady:
- (1.1) Pierwsze mistrzostwa Polski w saneczkarstwie odbyły się w 1930 roku w Krynicy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) saneczki, sport saneczkowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sanki nmos, saneczki nmos, sanie nmos, saneczkarz m, saneczkarka ż, sankarz m, sanna ż, sań nmos/ż
- przym. saneczkarski, saneczkowy, sankowy, sanny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. bobsleje • skeleton
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) luge, sledging, tobogganing
- francuski: (1.1) sport de la luge
- kataloński: (1.1) luge ż
- niemiecki: (1.1) Rodeln, Schlittensport
- rosyjski: (1.1) бобслей
- źródła:
- ↑
Hasło „saneczkarstwo” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.