sań (język polski)
sań (1.1)
- wymowa:
- IPA: [sãɲ], AS: [sãń], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. lm zob. sanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik sań dopełniacz sani celownik sani biernik sań narzędnik sanią miejscownik sani wołacz sani - przykłady:
- (1.1) […] Młodzież, dzień kończąc wesoło spędzony, • Tysiączną sanią szlifuje ulice. (A. Mickiewicz: Zima miejska)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sanny ż, sanie, sanna, sankada, sanki, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
- przym. sanny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI: S-Ś, Warszawa 1900–1927, s. 30. - ↑ Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. VIII, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969, s. 64.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.