Krynica (język polski)
- wymowa:
- IPA: [krɨ̃ˈɲiʦ̑a], AS: [krỹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. dawna[1] nazwa Krynicy-Zdroju
- (1.2) geogr. pot. Krynica Morska
- (1.3) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Krynica Krynice dopełniacz Krynicy Krynic celownik Krynicy Krynicom biernik Krynicę Krynice narzędnik Krynicą Krynicami miejscownik Krynicy Krynicach wołacz Krynico Krynice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. krynicki, kryniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. krynica[1]
- (1.2) urzędowo z (1.1)[1]
- uwagi:
- (1.1) w latach dwudziestych XX w. dodano do nazwy Zdrój zlikwidowany po II wojnie światowej i przywrócony ponownie w roku 2002[1]
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.