samotrzeć (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

przysłówek liczebnikowy[1]

(1.1) daw. tylko w trzy osoby[2]; we trzech, we troje; sam z dwoma innymi osobami[2]
odmiana:
(1.1) nieodm.[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. samotrzeci
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. sam + trzeci[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „samotrzeć” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „samotrzeć” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „samotrzeć” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.