samosąd (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) samowolne osądzenie i ukaranie kogoś za przestępstwo bez postępowania sądowego; zob. też samosąd w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wśród ludzi dysponujących środkami i siłą nagminnie dochodziło do samosądów, które nawet przez stojących na straży prawa królów traktowane były jak normalne zjawisko[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) lincz
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. samo- + sąd
uwagi:
tłumaczenia:
  • hiszpański: (1.1) toma de justicia por su mano ż, justicia ż por mano propia
  • nowogrecki: (1.1) αυτοδικία ż
źródła:
  1. Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.