ukaranie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od ukarać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ukaranie dopełniacz ukarania celownik ukaraniu biernik ukaranie narzędnik ukaraniem miejscownik ukaraniu wołacz ukaranie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ukarać, karać
- rzecz. kara ż, karniak m, karanie n, karalność ż, karny mrz
- przym. karny, karalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Bestrafung ż, Bestrafen n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.