karalny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kaˈralnɨ], AS: [karalny]
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który podlega karze
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik karalny karalna karalne karalni karalne dopełniacz karalnego karalnej karalnego karalnych celownik karalnemu karalnej karalnemu karalnym biernik karalnego karalny karalną karalne karalnych karalne narzędnik karalnym karalną karalnym karalnymi miejscownik karalnym karalnej karalnym karalnych wołacz karalny karalna karalne karalni karalne - przykłady:
- (1.1) Podawanie policji fałszywych danych osobowych jest karalne.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) groźba karalna • czyn karalny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. karać
- rzecz. kara ż, karanie n, ukaranie n, karalność ż, karny mrz
- przym. karny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od czasownika karać; kalka niem. strafbar i franc. punissable[1]
- w użyciu od pierwszej połowy XIX wieku[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) punishable, penal, impeachable, chargeable
- francuski: (1.1) punissable
- hiszpański: (1.1) punible, castigable, penable
- interlingua: (1.1) punibile
- jidysz: (1.1) באַשטראָפֿלעך (basztroflech)
- niemiecki: (1.1) strafbar
- nowogrecki: (1.1) τιμωρητέος, αξιόποινος
- rosyjski: (1.1) наказуемый
- włoski: (1.1) punibile
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.