sakroturystyka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌsakrɔturɨˈstɨka], AS: [sakroturystyka], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) neol. rel. turyst. turystyka uwarunkowana religijnością, np. do sanktuariów, do Watykanu, do miejsc związanych z żywotem świętych itp.

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nie widać tam przepychu i całego tego blichtru związanego z wieloma miejscami kultu religijnego, który można określić mianem sakroturystyki czy też – bardziej dobitnie – sakrobiznesem. (Internet)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pielgrzymstwo, pątnictwo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sakroturysta m, sakroturystka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. sacr- + pol. turystyka^[1]

uwagi:

forma „sacroturystyka” nie jest zalecana^[1]

tłumaczenia:

źródła: