sakroturysta (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌsakrɔtuˈrɨsta], AS: [sakroturysta], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) neol. turysta uczestniczący w sakroturystyce
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sakroturysta sakroturyści dopełniacz sakroturysty sakroturystów celownik sakroturyście sakroturystom biernik sakroturystę sakroturystów narzędnik sakroturystą sakroturystami miejscownik sakroturyście sakroturystach wołacz sakroturysto sakroturyści - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pielgrzym, pątnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sakroturystyka ż
- forma żeńska sakroturystka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. sacr- + pol. turysta[1]
- uwagi:
- forma „
sacroturysta” nie jest zalecana[1] - tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Porada „sakroturystyka” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.