służalec (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. osoba bez poczucia własnej godności, która służy komuś i bezkrytycznie wykonuje jego polecenia

(1.2) daw. o czyimś służącym^[1]

odmiana:

przykłady:

(1.1) To ich nęci, to z ludzi wolnych służalcami czyni, nie brak tego, co niezbędne, jak powiadają, o nie! Jeno pragnienie rzeczy zbędnych, zazdroszczenie przepychu.^[2]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) sługus

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. służenie n, służba ż, służący m, służąca ż, służalczość ż, służbowy mos, służebniczka ż, służka ż

czas. służyć ndk.

przym. służbowy, służalczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) слуга m, лакей m, нізкапаклоннік m

źródła: