słowotok (język polski)

wymowa:

IPA: [swɔˈvɔtɔk], AS: [su̯ovotok]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową; zob. też słowotok w Wikipedii

(1.2) pot. pejor. wypowiedź rozwlekła, emocjonalna i pozbawiona głębszej treści^[1]

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	słowotok	słowotoki
dopełniacz	słowotoku	słowotoków
celownik	słowotokowi	słowotokom
biernik	słowotok	słowotoki
narzędnik	słowotokiem	słowotokami
miejscownik	słowotoku	słowotokach
wołacz	słowotoku	słowotoki

przykłady:

(1.1) W specjalistycznym języku medycznym słowotok jest zawsze objawem choroby psychicznej lub neurologicznej^[2].

(1.2) I w mediach, i w internecie słowo znawcy tematu tudzież mędrca znaczy tyle samo, co bełkot lub słowotok dyletanta i mętniaka, a często mętniak zagada, przegada i podsumuje mówcę treściwego^[3].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) logorea

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) logorrhea, logorrhoea
• hiszpański: (1.1) logorrea ż; (1.2) logorrea ż
• nowogrecki: (1.1) λογόρροια ż; (1.2) λογοδιάρροια ż, φλυαρία ż

źródła: