słonić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈswɔ̃ɲiʨ̑], AS: [su̯õńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przest. osłaniać[1]

czasownik zwrotny niedokonany słonić się (dk. brak)

(2.1) przest. rzad. przebywać na słońcu, prażyć się[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Las dobrze słoni nasz dom od wiatru.
(2.1) Nie słoń się tyle, bo cię głowa rozboli.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zasłaniać, osłaniać, przysłaniać, zakrywać, zatulać (od słońca)
antonimy:
(1.1) odsłaniać, odkrywać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słonienie n, słonięcie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: osłaniać
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: prażyć się
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI: S-Ś, Warszawa 1900–1927, s. 214.
  2. 1 2 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.