rodzaj męski (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci], AS: [roʒai ̯ mũ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
odmiana:
(1.1) związek zgody;
przykłady:
(1.1) Słowostółjest rodzaju męskiego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. rodzaj żeński rodzaj nijaki
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.