robotniczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌrɔbɔtʲˈɲiʧ̑ɨ], AS: [robotʹńičy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) dotyczący robotników
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik robotniczy robotnicza robotnicze robotniczy robotnicze dopełniacz robotniczego robotniczej robotniczego robotniczych celownik robotniczemu robotniczej robotniczemu robotniczym biernik robotniczego robotniczy robotniczą robotnicze robotniczych robotnicze narzędnik robotniczym robotniczą robotniczym robotniczymi miejscownik robotniczym robotniczej robotniczym robotniczych wołacz robotniczy robotnicza robotnicze robotniczy robotnicze nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W 33 powiatach ogłoszono stan wyjątkowy, rozwiązano liczne organizacje robotnicze, aresztowano wielu działaczy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klasa robotnicza • robotniczo-chłopski
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. robotnik m, robot m, robota ż, robol m, robienie n, robotnica ż, robotniczość ż, robo n, robociarz mos
- przym. roboczy
- czas. robić, wyrabiać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) working, worker's
- bułgarski: (1.1) работнически
- duński: (1.1) w złożeniach arbejder-
- francuski: (1.1) ouvrier
- niemiecki: (1.1) w złożeniach Arbeiter-
- włoski: (1.1) operaio
- źródła:
- ↑ Stefan Kieniewicz, Historia Polski 1795-1918, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.