równonoc wiosenna (język polski)

wymowa:
IPA: [ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa], AS: [ruvnõnoʒ vʹi ̯osẽ•na], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• udźw. międzywyr.• gemin.• i → j 
​
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) astr. moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy; zob. też równonoc wiosenna w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) W chwili gdy na jednej półkuli zachodzi zjawisko równonocy jesiennej, na drugiej jest to moment równonocy wiosennej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) równonoc jesienna
hiperonimy:
(1.1) równonoc, ekwinokcjum
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.