psychopatyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpsɨxɔpaˈtɨʧ̑nɨ], AS: [psyχopatyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący psychopatę, o cechach psychopaty; świadczący o psychopatii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	psychopatyczny		psychopatyczna	psychopatyczne	psychopatyczni	psychopatyczne
dopełniacz	psychopatycznego		psychopatycznej	psychopatycznego	psychopatycznych
celownik	psychopatycznemu		psychopatycznej	psychopatycznemu	psychopatycznym
biernik	psychopatycznego	psychopatyczny	psychopatyczną	psychopatyczne	psychopatycznych	psychopatyczne
narzędnik	psychopatycznym		psychopatyczną	psychopatycznym	psychopatycznymi
miejscownik	psychopatycznym		psychopatycznej	psychopatycznym	psychopatycznych
wołacz	psychopatyczny		psychopatyczna	psychopatyczne	psychopatyczni	psychopatyczne

przykłady:

(1.1) Ale myśliwego, który strzela do wszystkiego, co się w lesie rusza, czeka straszna kara środowiskowa – zostaje okrzyknięty pogardliwym słowem „strzelacz”. To jakby na psychopatycznego kapo powiedzieć z wyrzutem „łapserdak”.^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. psychopata m, psychopatka ż, psychopatia ż

przysł. psychopatycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. psychopathic^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) psychopathic
• białoruski: (1.1) псіхапатычны
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) псыхапатычны
• czeski: (1.1) psychopatický
• duński: (1.1) psykopatisk
• rosyjski: (1.1) психопатический
• słowacki: (1.1) psychopatický
• ukraiński: (1.1) психопатичний
• węgierski: (1.1) pszichopatikus
• włoski: (1.1) psicopatico

źródła: