psychopatka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpsɨxɔˈpatka], AS: [psyχopatka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. psych. kobieta cierpiąca na psychopatię
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik psychopatka psychopatki dopełniacz psychopatki psychopatek celownik psychopatce psychopatkom biernik psychopatkę psychopatki narzędnik psychopatką psychopatkami miejscownik psychopatce psychopatkach wołacz psychopatko psychopatki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. psychopatia ż
- forma męska psychopata m
- przym. psychopatyczny
- przysł. psychopatycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) forma żeńska od pol. psychopata
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: psychopata
- białoruski: (1.1) псіхапатка ż
- hiszpański: (1.1) psicópata m ż
- rosyjski: (1.1) психопатка ż
- słowacki: (1.1) psychopatka ż
- ukraiński: (1.1) психопатка ż
- źródła:
psychopatka (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. psych. psychopatka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. psychopatia ż
- forma męska psychopat m
- przym. psychopatický
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 179.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.