prostackość (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co prostackie; cecha tych, którzy są prostaccy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prostackość prostackości dopełniacz prostackości prostackości celownik prostackości prostackościom biernik prostackość prostackości narzędnik prostackością prostackościami miejscownik prostackości prostackościach wołacz prostackości prostackości - przykłady:
- składnia:
- (1.1) prostackość + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) prostactwo, przaśność, niewybredność, prymitywność, pospolitość, plebejskość, siermiężność, wulgarność, ordynarność, trywialność, niesmaczność; przest. gminność
- antonimy:
- (1.1) wyrafinowanie
- hiperonimy:
- (1.1) niekulturalność
- hiponimy:
- (1.1) dorobkiewiczostwo
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prostak m, prostactwo n
- przym. prostacki
- przysł. prostacko, po prostacku
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. prostacki + -ość
- uwagi:
- Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „prostackość” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.