ordynarność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔrdɨ̃ˈnarnɔɕʨ̑], AS: [ordỹnarność], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co ordynarne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ordynarność dopełniacz ordynarności celownik ordynarności biernik ordynarność narzędnik ordynarnością miejscownik ordynarności wołacz ordynarności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ordynarny
- przysł. ordynarnie
- rzecz. ordynus mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. ordynarny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) vulgarness
- francuski: (1.1) vulgarité ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.