prostak (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprɔstak], AS: [prostak]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pejor. osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prostak prostacy dopełniacz prostaka prostaków celownik prostakowi prostakom biernik prostaka prostaków narzędnik prostakiem prostakami miejscownik prostaku prostakach wołacz prostaku prostacy - przykłady:
- (1.1) Przestań jeść palcami! Zachowujesz się jak prostak.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) abderyta, chamidło, burak, cham, buc, prymityw, wieśniak
- antonimy:
- (1.1) kulturalny człowiek
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prostactwo n, prosta ż, prostowanie n
- zdrobn. prostaczek m
- forma żeńska prostaczka ż
- przym. prostacki, prosty
- przysł. prostacko, prosto
- czas. upraszczać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. prosty + -ak[1]
- uwagi:
- (1.1) zob.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) simpleton, bumpkin, churl, boor, peasant, villager, yokel, flat, muggins
- francuski: (1.1) rustaud, plouc, pignouf, béotien
- jidysz: (1.1) גראָבער פֿליגל m (grober fligl)
- niemiecki: (1.1) Tor m
- rosyjski: (1.1) невежа m
- szwedzki: (1.1) lurk w
- wilamowski: (1.1) łymmuł m, pruø̄stok m, priöestok m
- włoski: (1.1) semplicione m, villano m
- źródła:
- ↑ Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 19.
prostak (język chorwacki)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) cham, prostak
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prostakinja ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.