prokrastynator (język polski)
- wymowa:
- IPA: /prɔkrastɨnatɔr/ AS: /prokrastynator/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) psych. osoba mająca skłonność do nieustannego odkładania pewnych czynności na później ze względu na prokrastynację
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prokrastynator prokrastynatorzy dopełniacz prokrastynatora prokrastynatorów celownik prokrastynatorowi prokrastynatorom biernik prokrastynatora prokrastynatorów narzędnik prokrastynatorem prokrastynatorami miejscownik prokrastynatorze prokrastynatorach wołacz prokrastynatorze prokrastynatorzy - przykłady:
- (1.1) Adam jest typowym prokrastynatorem; zawsze odkłada swoje obowiązki na ostatnią chwilę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prokrastynacja ż
- forma żeńska prokrastynatorka ż
- przym. prokrastynacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. prokrastynacja
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) procrastinator
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.