prokrastynacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) psych. chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później; zob. też prokrastynacja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prokrastynacja prokrastynacje dopełniacz prokrastynacji prokrastynacji celownik prokrastynacji prokrastynacjom biernik prokrastynację prokrastynacje narzędnik prokrastynacją prokrastynacjami miejscownik prokrastynacji prokrastynacjach wołacz prokrastynacjo prokrastynacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kunktatorstwo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prokrastynator m, prokrastynatorka ż
- przym. prokrastynacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. procrastinatio → odroczenie, zwłoka
- uwagi:
- (1.1) por. taktyka Fabiusza • prawo Parkinsona • podchodzić jak do jeża
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) procrastination
- duński: (1.1) prokrastinering w
- francuski: (1.1) procrastination ż
- hiszpański: (1.1) procrastinación ż
- niemiecki: (1.1) Prokrastination ż
- nowogrecki: (1.1) αναβλητικότητα ż
- szwedzki: (1.1) prokrastinering w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.