ponardego (esperanto)

ponardego (1.1)

morfologia:

ponard•eg•o

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) długa broń przeznaczona do kłucia, pika, lanca, oszczep, włócznia, itp.

odmiana:

(1.1)

 

	ununombro	multenombro
nominativo	ponardego	ponardegoj
akuzativo	ponardegon	ponardegojn

przykłady:

(1.1) Ili disiĝis, kiel du amikoj, kiuj persekutas grandan ĉasaĵon kaj scias ke indiferente estas, kies ponardego trafos, se nur la besto estos bone trafita kaj ne falos en fremdajn manojn.^[1] → Rozstali się jak dwaj przyjaciele polujący na grubego zwierza, którzy wiedzą, że nie o to chodzi: czyj oszczep trafi, lecz ażeby zdobycz była dobrze trafiona i nie wpadła w cudze ręce.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ĵetlanco, lanco

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ponardo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: