podpałka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔtˈpawka], AS: [potpau̯ka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) coś co służy do rozniecenia ognia
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik podpałka dopełniacz podpałki celownik podpałce biernik podpałkę narzędnik podpałką miejscownik podpałce wołacz podpałko - przykłady:
- (1.1) Jak rozpalić mam grilla bez podpałki? — zapytał Janek.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rozpałka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. odpalić, podpalać ndk., podpalić dk.
- rzecz. podpalacz m, podpalaczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.