Janek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈjãnɛk], AS: [i ̯ãnek], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie zdrobn. od: Jan
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) D. lm od: Janka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Janek Jankowie dopełniacz Janka Janków celownik Jankowi Jankom biernik Janka Janków narzędnik Jankiem Jankami miejscownik Janku Jankach wołacz Janku Jankowie - przykłady:
- (1.1) W klasie tylko Janek nie wie, na jakie pytania odpowiada celownik.
- (1.1) Intryga Janka miała opłakane skutki.
- (1.1) Panie Janku, proszę naprawić faks! Znów zaciął się papier.
- (1.1) Jankowi się nie przelewa; oszczędza prawie na wszystkim i za każdym razem kontroluje swoje wydatki.
- (1.1) Anka z Jankiem kompromitowali się przy swoich znajomych.
- (1.1) Jankowi nieźle się powodzi, ostatnio kupił nową willę z basenem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Jaś, Jasiek, Janeczek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Janostwo mos, janusz mos, Janusz mos, Jan, Jaś, Jasiek, Janko, Janeczek
- przym. Jankowy, Janowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Jaś
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: Jan
- kaszubski: (1.1) Jónk m
- niemiecki: (1.1) Janek m, Jannek m, Janic m, Janick m, Jannick m, Jannik m, Yannick m, Yannik m
- połabski: (1.1) Ånskă m
- źródła:
Janek (język estoński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.