Jaś (język polski)

wymowa:
IPA: [jäɕ], AS: [i ̯äś], zjawiska fonetyczne: podw. art.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) zdrobn. Jan
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Daliśmy synkowi na imię Jaś, po moim dziadku Janku.
(1.1) Chciało się Zosi jagódek, / kupić ich za co nie miała, / Jaś ich miał pełen ogródek, / ale go prosić nie śmiała[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Jasiek, Janek, Janeczek, Jaśko, Jańcio
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jasiek mrz, Jan m, Janek mos, Jasiek mos, Janko mos, Janeczek mos, Jaśko mos, Jasio mos, Janusz mos, Jańcio mos, janusz mos
przym. Jasiowy, Janowy
związki frazeologiczne:
głupi jaś, jaś wędrowniczek, dupa jasiu
zobacz też: przysłowia o Jasiu
etymologia:
pol. Jan + [2]
uwagi:
zob. też Jaś w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: Jan
źródła:
  1. Jakub Jasiński: Chciało się Zosi jagódek w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, s. 125.
  2. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.