odpalić (język polski)

żołnierz odpalił (1.1) rakietę
wymowa:
IPA: [ɔtˈpalʲiʨ̑], AS: [otpalʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. odpalać)

(1.1) aspekt dokonany od: odpalać

czasownik zwrotny odpalić się

(2.1) zająć się ogniem od czegoś
(2.2) pot. przen. wykazać nagle wzmożoną, kompulsywną aktywność fizyczną lub werbalną
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) mieć odpał
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palenie n, odpalenie n, palnik m, zapał m, zapalniczka ż, palnik m, zapał m, odpał m, podpałka ż, palność ż, zapaleniec m
czas. palić ndk., zapalać ndk., zapalić dk., odpalać ndk.
przym. palny, niepalny, palnikowy, zapalony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odpalać
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.