zapał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈzapaw], AS: [zapau̯]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zapał zapały dopełniacz zapału zapałów celownik zapałowi zapałom biernik zapał zapały narzędnik zapałem zapałami miejscownik zapale zapałach wołacz zapale zapały - przykłady:
- (1.1) Pracował bez zapału i motywacji.
- składnia:
- (1.1) zapał do + D.
- kolokacje:
- (1.1) robić coś z zapałem • młodzieńczy zapał • kogoś ogarnia zapał
- synonimy:
- (1.1) entuzjazm, ferwor, pasja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zapaleniec m, zapalnik m, zapalność ż, zapałka ż, zapalarka ż, zapalanie n, zapalenie n
- czas. odpalić, palić, zapalać ndk., zapalić dk.
- przym. zapalony
- związki frazeologiczne:
- słomiany zapał • oczy płoną zapałem • w oczach płonie zapał • z zapałem neofity • z zapałem wartym lepszej sprawy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) zeal, ardour bryt., ardor amer., eagerness
- arabski: (1.1) حمية ż, غيرة ż, حماس m, حماسة ż
- duński: (1.1) iver w, ivrighed w
- esperanto: (1.1) fervoro
- francuski: (1.1) zèle
- japoński: (1.1) 熱意
- kaszubski: (1.1) chãc ż
- niemiecki: (1.1) Begeisterung ż
- norweski (bokmål): (1.1) iver m
- norweski (nynorsk): (1.1) iver m
- rosyjski: (1.1) воодушевление n, запал m, пыл m, задор m
- szwedzki: (1.1) iver w
- tuvalu: (1.1) loto finafinau
- ukraiński: (1.1) запал m
- włoski: (1.1) fervore m, foga m, voga ż, zelo m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.