podkuty (język polski)

wymowa:

IPA: [pɔtˈkutɨ], AS: [potkuty], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ​

znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: podkuć

przymiotnik

(2.1) o koniu: mający podkowy przybite do kopyt

(2.2) o bucie: z podeszwą wzmocnioną metalem, szczególnie przy obuwiu zimowym

(2.3) o wagonie: mieć płaskie miejsca na obręczach kół, powstałe w wyniku ich zblokowania podczas silnego hamowania pociągu

odmiana:

(2.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	podkuty		podkuta	podkute	podkuci	podkute
dopełniacz	podkutego		podkutej	podkutego	podkutych
celownik	podkutemu		podkutej	podkutemu	podkutym
biernik	podkutego	podkuty	podkutą	podkute	podkutych	podkute
narzędnik	podkutym		podkutą	podkutym	podkutymi
miejscownik	podkutym		podkutej	podkutym	podkutych
wołacz	podkuty		podkuta	podkute	podkuci	podkute
nie stopniuje się

przykłady:

(2.1) Koń pociągowy powinien być podkuty.

(2.2) Kupił parę solidnych, podkutych butów, dobrych na zimę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1-2) podbity

antonimy:

(2.1) niepodkuty

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. kuć ndk., podkuć dk., podkuwać ndk.

rzecz. podkucie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (2.1) shod; (2.2) reinforced
• włoski: (2.1) ferrato; (2.2) ferrato

źródła: