podkucie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔtˈkuʨ̑ɛ], AS: [potkuće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) kolej. płaskie miejsce na obręczy kół pojazdu szynowego, powstałe w wyniku ich zblokowania podczas silnego hamowania pociągu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podkucie podkucia dopełniacz podkucia podkuć celownik podkuciu podkuciom biernik podkucie podkucia narzędnik podkuciem podkuciami miejscownik podkuciu podkuciach wołacz podkucie podkucia - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kucie n, podkuwanie n, skucie n, skuwanie n, wykucie n, wykuwanie n
- czas. kuć ndk., podkuć dk., podkuwać ndk., skuć dk., skuwać ndk., wykuć dk., wykuwać ndk.
- przym. kuty, podkuty, skuty, wykuty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od podkuć
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.