plusk (język polski)

plusk (1.1)

wymowa:

IPA: [plusk], AS: [plusk] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu

(1.2) łow. ogon bobra

(1.3) płetwa ogonowa u ryb

wykrzyknik

(2.1) wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)

wykrzyknik w użyciu czasownikowym

(3.1) plusnąć, zrobić plusk (1.1)

odmiana:

przykłady:

(1.1) Kamyk wpadł z pluskiem do jeziora.

(2.1) Kaczka z całą rodziną wybrała się do kąpieli i na dalszą wycieczkę. Plusk! — i skoczyła w wodę.^[1]

(3.1) Ania przeszczęśliwa plusk w kałużę!

składnia:

kolokacje:

(1.1) plusk fal

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. plusnąć, pluskać (się), wypluskać (się), napluskać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. szmer, szum, bul, chlap, chlust

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) splash, splish, splosh; (2.1) splash, splish, splosh
• bułgarski: (1.1) пляс m; (2.1) пляс
• duński: (1.1) plask n; (2.1) plask
• szwedzki: (1.1) plask n, skvalp n

źródła: