pierdzieć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑], AS: [pʹi ̯erʹʒ́ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i  j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pierdnąć)

(1.1) wulg. wypuszczać gazy trawienne
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Pierdzą panny, dobrodzieje, • Księża, szlachta i złodzieje, • Nawet papież chociaż miernie, • Też kadzidłem sobie pierdnie.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bździć, puszczać gazy, prykać, prukać, gw. (Górny Śląsk) dżistać, drzistać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierdzenie m, pierdnięcie n, pierdoła ż/mos
czas. pierdnąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *pьrděti[2]por. sanskr. पर्द् (pard), पर्दति (pardati)
uwagi:
tłumaczenia:
  • albański: (1.1) pjerdh
  • angielski: (1.1) fart
  • białoruski: (1.1) пярдзець
  • bułgarski: (1.1) пърдя
  • chorwacki: (1.1) prdjeti
  • czeski: (1.1) prdět
  • dolnołużycki: (1.1) pjerźeś
  • duński: (1.1) prutte
  • esperanto: (1.1) furzi
  • estoński: (1.1) peeretama
  • fiński: (1.1) pierrä
  • francuski: (1.1) péter
  • górnołużycki: (1.1) pjerdźeć
  • hiszpański: (1.1) peer, tirar(se) pedos
  • interlingua: (1.1) peder
  • litewski: (1.1) persti
  • macedoński: (1.1) прди
  • niemiecki: (1.1) furzen
  • nowogrecki: (1.1) κλάνω, πορδίζω
  • perski: (1.1) گوزیدن
  • rosyjski: (1.1) пердеть
  • sanskryt: (1.1) पर्द्
  • slovio: (1.1) perdit (пердит)
  • słoweński: (1.1) prdeti
  • turecki: (1.1) osurmak
  • ukraiński: (1.1) пердіти
  • węgierski: (1.1) fingik
źródła:
  1. Aleksander hrabia Fredro, „O pierdzeniu”
  2. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budziszyn 1980–1989.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.