pierdzenie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [pʹi ̯erʒẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od pierdzieć
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik pierdzenie dopełniacz pierdzenia celownik pierdzeniu biernik pierdzenie narzędnik pierdzeniem miejscownik pierdzeniu wołacz pierdzenie - przykłady:
- (1.1) Tam jąkała w kącie stoi, • Dupę ściska bo się boi, • Chciałby sobie puścić bąka, • Lecz w pierdzeniu też się jąka.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niepierdzenie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pierdoła ż/m, pierdnięcie n
- czas. pierdzieć ndk., pierdnąć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.