panieństwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) bycie panną
- (1.2) daw. dziewictwo
- odmiana:
- (1.1-2) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik panieństwo dopełniacz panieństwa celownik panieństwu biernik panieństwo narzędnik panieństwem miejscownik panieństwie wołacz panieństwo - przykłady:
- (1.2) Porodziła Go w radości, w panieństwa Swego całości: / Wydała kwiat z Siebie, którego początek jest w niebie.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. panować ndk., opanować dk.
- rzecz. panna ż, pan mos, pani ż, panicz mos, paniczyk mos, panienka ż, paniusia ż, Panna ż, pannica ż, pannisko n, pannuńcia ż, pannusia ż
- przym. panieński, pański, Pański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. panieński + -stwo
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) fraŭlineco, t. fraŭleco
- niderlandzki: (1.1) maagdelijkheid
- zulu: (1.1) ubukhosazana
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.