Pański (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) kult. rel. odnoszący się do Boga, związany z Bogiem, w szczególności Chrystusem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik Pański Pańska Pańskie Pańscy Pańskie dopełniacz Pańskiego Pańskiej Pańskiego Pańskich celownik Pańskiemu Pańskiej Pańskiemu Pańskim biernik Pańskiego Pański Pańską Pańskie Pańskich Pańskie narzędnik Pańskim Pańską Pańskim Pańskimi miejscownik Pańskim Pańskiej Pańskim Pańskich wołacz Pański Pańska Pańskie Pańscy Pańskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) W święto Przemienienia Pańskiego w 2000 r. na Świętej Górze Grabarce odbyły się główne uroczystości związane z wielkim jubileuszem chrześcijaństwa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Modlitwa Pańska • Męka Pańska • Narodzenie Pańskie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pan mos, Pan mos, panicz mos, pani ż, panna ż, panowanie n, pańszczyzna ż, panieństwo n, zapanowanie n, panisko n, paniczyk m
- czas. panować ndk., zapanować dk.
- przym. pański, panieński
- przysł. pańsko
- związki frazeologiczne:
- Anioł Pański • Dzień Pański • rok Pański
- etymologia:
- pol. Pan + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.