zapanować (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. panować, zapanowywać)

(1.1) zdołać kontrolować, podporządkować swojej woli
(1.2) zacząć rządzić jakimś terytorium
(1.3) nastąpić w określonym czasie lub przestrzeni
(1.4) zdobyć przewagę
odmiana:
(1.1-4) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zapanowanie n
czas. opanować, panować
przym. pański, Pański
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-3) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zapanowywać
  • bułgarski: (1.1) зацаря
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.