pannica (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wyrośnięta dziewczyna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pannica pannice dopełniacz pannicy pannic celownik pannicy pannicom biernik pannicę pannice narzędnik pannicą pannicami miejscownik pannicy pannicach wołacz pannico pannice - przykłady:
- (1.1) Na trzepaku siedziała pannica i majdała nogami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. panieństwo n, panna ż, Panna ż
- przym. panieński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. panna + -nica
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) frajle ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.