pańcia (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpãɲʨ̑a], AS: [pãńća], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. iron. a. pogard. o kobiecie przesadnie wystrojonej, niezbyt błyskotliwej
- (1.2) pot. iron. o właścicielce zwierzęcia domowego
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pańcia pańcie dopełniacz pańci pańć celownik pańci pańciom biernik pańcię pańcie narzędnik pańcią pańciami miejscownik pańci pańciach wołacz pańciu pańcie - przykłady:
- (1.1) Byłem w kinie, ale jakaś pańcia w kapeluszu zasłoniła mi pół ekranu.
- (1.2) Azorku, chodź do pańci.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) paniusia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. pańciowaty
- rzecz. paniusia ż, pani ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.