błyskotliwy (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem
(1.2) daw. taki, który się mieni
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dowcipny, efektowny, inteligentny, olśniewający
(1.2) mieniący się, połyskujący, świecący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. błyskotliwość ż, błysk mrz
przysł. błyskotliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.