brilliant (język angielski)
przymiotnik
- (1.1) błyszczący, świecący, roziskrzony
- (1.2) wspaniały, wyjątkowy, oszałamiający
- (1.3) błyskotliwy, genialny, bardzo inteligentny
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) We were taking a walk among brilliant lights on the promenade. → Spacerowaliśmy pośród roziskrzonych latarni na promenadzie.
- (1.2) The actor's performance in the play was simply brilliant. → Gra tego aktora w sztuce była wprost oszałamiająca.
- (1.3) She is a brilliant scientist. → Ona jest błyskotliwym naukowcem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) brilliant idea → genialny pomysł
- synonimy:
- (1.1) glittering, shinig, sparkling
- (1.2) excellent, exceptional, magnificent, marvellous, superb
- (1.3) ingenious
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brilliance, brilliancy
- przysł. brilliantly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. brillant
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.