dowcip (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdɔfʲʨ̑ip], AS: [dofʹćip], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dowcip dowcipy dopełniacz dowcipu dowcipów celownik dowcipowi dowcipom biernik dowcip dowcipy narzędnik dowcipem dowcipami miejscownik dowcipie dowcipach wołacz dowcipie dowcipy - przykłady:
- (1.1) Krzysiek, opowiedz jakiś dowcip; rozruszamy towarzystwo.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) żart, kawał, anegdota; gw. (Górny Śląsk) wic
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dowcipniś mos, dowcipkowanie n
- zgrub. dowcipas mos
- czas. dowcipkować ndk.
- przym. dowcipny
- przysł. dowcipnie
- związki frazeologiczne:
- dowcip póty miły, póki cudzym kosztem
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- alabama: (1.1) chokfi
- albański: (1.1) shaka ż
- angielski: (1.1) joke
- arabski: (1.1) نكتة ż, أضحوكة ż, مزاح, مداعبة, مزحة
- baskijski: (1.1) izkirimiri, txiste
- bułgarski: (1.1) виц m
- esperanto: (1.1) ŝerco, humoro
- francuski: (1.1) blague ż, plaisanterie ż
- hiszpański: (1.1) chiste
- nepalski: (1.1) ठट्टा
- niemiecki: (1.1) Witz m
- rosyjski: (1.1) шутка ż
- szwedzki: (1.1) rolighet w
- ukraiński: (1.1) дотеп m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.