ostrożniutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔstrɔˈʒʲɲutʲci], AS: [ostrožʹńutʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: ostrożny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ostrożniutki ostrożniutka ostrożniutkie ostrożniutcy ostrożniutkie dopełniacz ostrożniutkiego ostrożniutkiej ostrożniutkiego ostrożniutkich celownik ostrożniutkiemu ostrożniutkiej ostrożniutkiemu ostrożniutkim biernik ostrożniutkiego ostrożniutki ostrożniutką ostrożniutkie ostrożniutkich ostrożniutkie narzędnik ostrożniutkim ostrożniutką ostrożniutkim ostrożniutkimi miejscownik ostrożniutkim ostrożniutkiej ostrożniutkim ostrożniutkich wołacz ostrożniutki ostrożniutka ostrożniutkie ostrożniutcy ostrożniutkie - przykłady:
- (1.1) Bywał tak nietaktowny, że milczał opozycyjnie, a tym ośmielał innych, często starszych od siebie, zasłużonych i nagradzanych, doświadczonych, a więc i ostrożniutkich[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. ostrożnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Wojciech Żukrowski, Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.