ossicle (język angielski)

wymowa:

IPA: /ɒsɪkəl/

​

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anat. kosteczka, kostka

(1.2) anat. kosteczka słuchowa, kostka słuchowa

(1.3) zool. płytka (wapienna)

odmiana:

(1) lp ossicle; lm ossicles

przykłady:

(1.2) The incus is one of the three auditory ossicles. → Kowadełko jest jedną z trzech kosteczek słuchowych.

(1.3) The skeleton of echinoderms is made of ossicles, linked to each other via muscles and connective tissue. → Szkielet szkarłupni jest zbudowany z płytek wapiennych, połączonych za pomocą mięśni i tkanki łącznej.

składnia:

kolokacje:

ambulacral ossicle • Andernach's ossicles • cardiac ossicle • carpal ossicle • epactal ossicles • episternal ossicles • intercalcar ossicles • Kerckring's (Kerkring's) ossicle • marginal ossicles • ossicle of Bertin • Riolan's ossicles • sphenoturbinal ossicle • tarsal ossicle • vertebral ossicle • Weberian ossicles • wormian ossicles

synonimy:

(1.2) auditory bone, auditory ossicle, bonelet, ossicular chain, ossicule, ossiculum, otic bone

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. ossicular, ossiculate

rzecz. ossiculectomy, ossiculotomy

związki frazeologiczne:

etymologia:

koniec XVI w. z łac. ossiculum → mała kość, kosteczka < zdrobn. łac. os → kość

uwagi:

źródła: