orelo (esperanto)
orelo (1.1)
rzeczownik
- (1.1) anat. ucho[1]
- (1.2) przen. słuch
- odmiana:
- (1.1-2)
ununombro multenombro nominativo orelo oreloj akuzativo orelon orelojn - przykłady:
- (1.1) Ni vidas per la okuloj kaj aŭdas per la oreloj.[2] → Widzimy oczami i słyszymy uszami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. orelbruo
- przym. orela
- związki frazeologiczne:
- ĝi eĉ ne tuŝas lian orelon • havi la orelojn sur ĝusta loko • juĝanto devas havi du orelojn • la muro havas orelojn • malsata stomako orelon ne havas • ne kredu al orelo, kredu al okulo • paroli dolĉe en la orelon • per oreloj, ne per okuloj, edzinon elektu • por virta orelo ne danĝeras vorto malbela • sidi en laboroj ĝis super la oreloj • streĉi la orelojn • tra unu orelo eniras, tra la dua eliras • traflugis anĝelo preter orelo • urson al mielo oni ne tiras per orelo • ventro malsata orelon ne havas
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2, s. 341.
- ↑ Ekzercaro § 9 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.