ordoni (esperanto)
czasownik
- (1.1) rozkazywać, kazać
- odmiana:
- (1.1)
tempo vortformo aktiva participo pasiva participo nuna ordonas ordonanta ordonata pasinta ordonis ordoninta ordonita venonta ordonos ordononta ordonota kondicionalo ordonus imperativo ordonu - przykłady:
- (1.1) Ordonu al li, ke li ne babilu[1]. → Rozkaż mu, żeby nie paplał.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) obeigi
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ordono
- przym. ordona, ordonema
- związki frazeologiczne:
- al la buŝo de "oni" neniu povas ordoni • ekzemplo proponas, sed ne ordonas • kiam forto ordonas, leĝo pardonas • kie mi disponas, tie mi ordonas • kiu manĝon al mi donas, tiu al mi ordonas • ordonita kiso havas guston maldolĉan • se Dio ordonos, eĉ ŝton' lakton donos • se edzino ordonas, domo ordon ne konas • sendito nur portas; kion oni ordonis, li raportas
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Ekzercaro § 20 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.