ordono (esperanto)
rzeczownik
- (1.1) rozkaz
- (1.2) inform. komenda, rozkaz
- odmiana:
- (1)
ununombro multenombro nominativo ordono ordonoj akuzativo ordonon ordonojn - przykłady:
- (1.1) Mi restas tie ĉi laŭ la ordono de mia estro[1]. → Zostałem tutaj zgodnie z rozkazem mojego przełożonego.
- (1.1) La soldato servis sub ordonoj de kolonelo. → Żołnierz służył pod rozkazami pułkownika.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ordoni
- przym. ordona
- związki frazeologiczne:
- bezono estas plej forta ordono • de la volo la ordono pli efikas ol bastono • deziro kaj inklino ordonon ne obeas • lin tuŝas nek admono, nek ordono • peto de barono estas ordono • propra volo ordonon superas
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Ekzercaro § 26 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.