rozkazać (język polski)
- wymowa:
- IPA: [rɔsˈkazaʨ̑], AS: [roskazać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozkazywać)
- (1.1) wydać rozkaz[1]
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) - Teraz wysiądziesz i pójdziesz do domu - rozkazałem. - Nikomu ani słówka o naszej rozmowie[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) polecić, wydać rozkaz, zakomenderować
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozkaz m, rozkazanie n
- czas. rozkazywać ndk., kazać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: rozkazywać
- górnołużycki: (1.1) rozkazać
- źródła:
- ↑ Hasło „rozkazać” w: SJP.pl.
- ↑ Michał Bielecki, Siostra Komandosa, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
rozkazać (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozkazować)
- (1.1) rozkazać
- (1.2) polecić, zlecić
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozkaz m, rozkaznica ż, rozkaznik m, rozkaznistwo n, rozkazowar m, rozkazowarstwo n
- czas. rozkazować ndk.
- przym. rozkazny, rozkazowacy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.