orden (język duński)

fem ordner (1.5)
- wymowa:
- Dania: [ˈɔˀrdən]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) porządek
- (1.2) zakon
- (1.3) biol. rząd
- (1.4) mat. rząd
- (1.5) order
- (1.6) regulamin
- odmiana:
- (1) en orden, ordnen/ordenen, ordner/ordener, ordnerne/ordenerne
- przykłady:
- (1.1) En telefonbog er en samling af navne, adresser og telefonnumre opsat i en alfabetisk eller nummerisk orden. → Książka telefoniczna jest zbiorem nazwisk, adresów lub numerów telefonu ułożonych w porządku alfabetycznym lub numerycznym.
- (1.3) En orden er en betegnelse for en gruppe indenfor plante- og dyreriget. → Rząd to określenie grupy w królestwie roślin i zwierząt.
- (1.6) Ordensreglerne skal altid håndhæves på en høflig og venlig måde.[1] → Przepisy regulaminu zawsze należy egzekwować w uprzejmy i przyjazny sposób.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) medalje, udmærkelse
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ordne
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śdn. orden < łac. ordo
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hvordan vil DSB håndhæve rygeforbuddet? (da). DSB. [dostęp 2023-06-21].
orden (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
orden (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈoɾ.ðen]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) porządek, ład
- (1.2) kolejność, następstwo
- (1.3) biol. rząd
- (1.4) rel. kapłaństwo (sakrament)
- (1.5) archit. porządek
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) rozkaz, nakaz
- (2.2) rel. zakon, bractwo
- (2.3) order, medal
- (2.4) hand. zamówienie, zlecenie
- odmiana:
- lm órdenes
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) orden del día → porządek dzienny
- (2.1) orden del día → rozkaz dzienny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ordenar
- rzecz. suborden m, ordenación ż, ordenador m, ordenante m/ż, ordenanza m/ż
- przym. ordenador, ordenado, ordinal
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. ordo, ordĭnis
- uwagi:
- źródła:
orden (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.