zlecenie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) polecenie lub zamówienie wykonania danej czynności lub usługi
- (1.2) rzecz. odczas. od zlecić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zlecenie zlecenia dopełniacz zlecenia zleceń celownik zleceniu zleceniom biernik zlecenie zlecenia narzędnik zleceniem zleceniami miejscownik zleceniu zleceniach wołacz zlecenie zlecenia - przykłady:
- (1.1) Zaryzykować i zażądać umowy o pracę czy położyć uszy po sobie i zgodzić się na kolejne zlecenie?[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) umowa zlecenia • zleceniobiorca • zleceniodawca
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. zlecać, zlecić
- przym. zleceniowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) order; (1.2) ordering
- duński: (1.1) ordre w, opgave w; (1.2) ordring w
- estoński: (1.1) käsk, (praw.) käsund
- niderlandzki: (1.1) opdracht ż
- norweski (bokmål): (1.1) oppdrag n, oppgave m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) oppdrag n
- źródła:
- ↑ z forum internetowego
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.