oheň

oheň (język czeski)

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

hrát si s ohněm

etymologia:

odziedziczone ze st.słc. oheň, z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís

uwagi:

źródła:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ogień; (1.2) pożar; (1.3) ogromny ból, palenie; (1.4) podkreślenie siły jakiegoś zjawiska; (1.5) niebezpieczna, ciężka sytuacja
odmiana:: wg typu III (męskonieżywotny) wz. 2; dop lp ohňa; blm
przykłady:: (1.1) Oheň dal človekovi svetlo a teplo. → Ogień dał człowiekowi światło i ciepło.
składnia:
kolokacje:: (1.2) hasiť oheň → gasić pożar; (1.3) cítiť v hrdle oheň → czuć w gardle ogień; (1.4) oheň nenávisti → ogień nienawiści; (1.5) oheň vojny → ogień wojny
synonimy:: (1.2) požiar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: przym. ohňový; rzecz. ohník, ohnisko
związki frazeologiczne:: (1.1) liať olej na oheň • hrať sa s ohňom; (1.2) ohňom a mečom
etymologia:: odziedziczone ze st.słc. oheň, z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogień (płomienie i żar)^[1]; (1.2) pożar (rozprzestrzenianie się ognia)^[1]; (1.3) żar^[1]; (1.4) praw. podpalenie^[1]; (1.5) rel. ogień piekielny^[1]; (1.6) rel. ogień jako znak obecności Boga, zwłaszcza jako pomocniczy i oświetlający^[1]; (1.7) med. gorączka (stan zdrowia)^[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:: (1.2) požár; (1.4) žhářstvie, žhářstvo; (1.5) plamen; (1.6) plamen; (1.7) horkost
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: przym. ohňáč m; czas. ohnojiti dk., ohnojovati ndk.; przym. ohňový, ohněvý, ohňovatý, ohňený, ohňatý, ohňáčový
związki frazeologiczne:: oheň boží • oheň hromový • oheň nebeský • oheň perský • oheň persidský • oheň břěskevný • oheň pekelný • oheň svatého Antonie • oheň svatný • oheň svatý • oheň živý
etymologia:: źródłosłów dla czes. oheň; odziedziczone z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:

1 2 3 4 5 6 7 Hasło „oheň” w: Vokabulář webový: webové hnízdo pramenů k poznání historické češtiny, Ústav pro jazyk český AV ČR, v. v. i., oddělení vývoje jazyka., Praga 2006–2020.

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ogień (płomienie i żar)^[1]; (1.2) pożar (rozprzestrzenianie się ognia)^[1]; (1.3) ogień (podkreślenie siły, intensywności emocji)^[1]; (1.4) rel. piekło^[1]; (1.5) rel. ogień jako znak obecności Boga^[1]; (1.6) med. róża (choroba skóry)^[1]
odmiana:
przykłady:: (1.3) oheň chlipnosti wnitrnosti geho zežiral [ oheň chlipnosti vnitrnosti jeho zežiral ]^[2] → ogień żądzy duszy go pochłonął
składnia:: (1.3) oheň + D.
kolokacje:
synonimy:: (1.2) požiar; (1.4) peklo, plameň; (1.6) ruža
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: rzecz. zdrobn. ohník, ohníček, ohenček
związki frazeologiczne:: dávať oheň • živý oheň • oheň panuje • mať oheň v sebe • ohňom a mečom • pekelný oheň • večný oheň • oheň večný
etymologia:: źródłosłów dla słc. oheň; odziedziczone z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:

1 2 3 4 5 6 Hasło „oheň” w: Historický slovník slovenského jazyka, Milan Majtán i in. (red.), Bratysława 1991–2008.
↑ Štefan Dubniczay, Eductus Coluber Tortuosus, 1723, s. 397.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.